Bu gün oxucularımıza yenidən gənc şairimiz  Cavadov Habil Əsgər oğlunun   bir neçə  şeirini sizə təqdim etmək istəyirik.

Cavadov Habil Əsgər oğlu 1974-cü ildə Xocalı rayonunun Cəmilli kəndində anadan olub.  1991 ci ilin dekabır ayında  məlum Qarabağ hadisələri ilə əlaqədar doğma kəndlərindən çıxıb  məcburi şəkildə köçkünə çevrilən Cavadov Habil hazırda Bakı şəhəri,  Abşeron rayonu,   Masazır qəsəbəsi, Yeni Bakı yaşayış kompleksində məskunlaşıb.

Könül sarayıma səni seçmişəm

Mənim damarımda axan qanımsan,

İnan can tək əziz, şirin canımsan,

Dünyada sevdiyim bir tək xanımsan

Mən səninlə eşq şərbətin içmişəm,

Könül sarayıma səni seçmişəm.

Ruhum haray çəkir, tək səndən yana,

Yaradan yaradıb, doğubdur ana,

Sanki bir mələksən, yaşılbaş sona

Mən eşqinlə dağ-dərələr keçmişəm,

Könül sarayıma səni seçmişəm.

Sənsiz gecələrim dönər kabusa,

Bu can bil xoşbəxtdir yanında olsa,

İnanki yanımda kim olub, qalsa

Səninçün alovdan, oddan keçmişəm,

Könül sarayıma səni seçmişəm.

Habiləm, mən sənə nəğmələr qoşam,

Həmişə səninlə mən şadam, xoşam,

İstərəm birlikdə dağları aşam 

Mən bu saf eşqimi sənlə bilmişəm,

Könül sarayıma səni seçmişəm,

Könül sarayıma səni seçmişəm.

Nə qoyaq bu sevginin adını?

Ziyası dünyanı nura qərq edir,

Yazarkən sözlərə bəs etmir sətir,

Onun qoxusu tək görmədim ətir

Qəlbimə yazmışam mən o qadını,

Biz nə qoyaq bu sevginin adını?

Sanki gözlərində şimşək, tufan var,

Gen dünya onsuz mənə gəlir dar,

Mən heç görmədim ki, belə gözəl yar

Dənizlər də söndürəmməz odunu,

Biz nə qoyaq bu sevginin adını?

Gözəlliyi günəşi də mat qoyub,

Həsrəti bağrımın başını oyub,

Nəsimi tək vücudumu bax, soyub

Ona fəda mən edərəm canımı,

Biz nə qoyaq bu sevginin adını?

Bu Habilin  ağlı qalıb səndə bax,

Bilki gülüm, sənsiz olmaz bu can sağ,

Həsrətindən sinəmə çəkilər dağ

Mən oyaram kəm gözlərin yadını,

Biz nə qoyaq bu sevginin adını?

Biz nə qoyaq bu sevginin adını?

Həsrətin səndən də vəfalı imiş

Sən məni tərk etsən,  o heç etməyir,

Həsrətin səndən də  vəfalı imiş.

Xəyalın gözümdən bir an getməyir,

Həsrətin səndən də  vəfalı imiş.

O şirin xatirən qalıbdı məndə,

Mən səni aradım dumanda, çəndə,

Tapmışdım mən səni şehli çəməndə,

Həsrətin səndən də  vəfalı imiş.

Gecə də, gündüz də mənimlədir bil,

Həsrətin hər zaman mənimlə əlbir,

Üzüntün, hicranın mənimçün qəbir,

Həsrətin səndən də  vəfalı imiş.

Könlümdə saraylar qurdum adına,

Görəsən haçansa düşdüm yadına?

Heç yetmədin harayıma, dadıma,

Həsrətin səndən də  vəfalı imiş.

Habiləm, səmtimdə, sorağımda sən,

Eşqin həsrətindən saçım oldu dən,

Mən səndən gileyli olmuşam nədən,

Həsrətin səndən də  vəfalı imiş.

Həsrətin səndən də  vəfalı imiş.